vz

Nu zal mijn ziel, nu zullen al mijn zinnen,
O God, mijn sterkt’, U hartelijk beminnen.
Mijn steenrots, burg en helper is de HEER’.
Mijn God, mijn rots, mijn zaligheid, mijn eer.

1

’k Betrouw op God, Hij is mijn schild in ’t strijden,
De hoorn mijns heils, mijn hoog vertrek in lijden,
’k Aanriep den HEER’, Wiens lof mijn harp vermeldt,
En werd verlost van ’s vijands boos geweld,
De dood bracht mij, geboeid, in nare streken,
Bij Belials verschrikkelijke beken.
Een helse band was om mijn heup gehecht,
En door den dood mij strik op strik gelegd.

2

’k Riep tot den HEER’, in ’t midden dier ellenden,
Tot mijnen God, opdat Hij hulp zou zenden.
Mijn klaagstem drong tot in Zijn troonzaal door,
Aan mijn geroep gaf Hij in gunst gehoor.
Toen beefde d’ aard’, al golvend als de baren;
Het hoogst gebergt’ werd op zijn grondpilaren;
Beroerd, geschokt, gerukt uit zijn gewricht,
Door ’t vrees’lijk vuur van Gods ontvlamd gezicht.

3

Een dikke rook ging op, waar Hij Zich keerde,
Uit Zijnen neus; het vuur Zijns monds verteerde;
Stak kolen aan, en wat Hem tegenstond.
Hij boog het zwerk, en daalde neer; de grond
Waarop Hij trad, was in het oog der volken,
Gans zwart door dicht opeengepakte wolken.
Zijn wagen was een cherub, ja gezwind
Voer Hij en vloog op vleug’len van den wind.

4

In Zijne tent, rondom Hem zo vol luister,
Hield Hij Zich schuil, verborg Zich in het duister;
Door wolk op wolk, met kracht te zaâm geprest,
En opgehoopt in ’t bruine luchtgewest.
Zijn gloed ontbond der wolken vaste banden,
Toen daalde vuur en hagel op de landen.
De donder klonk door gans den hemel heen:
God gaf Zijn stem, en ’t vuur viel naar beneên.

5

Hij deed vol kracht hen voor Zijn pijlen zwichten,
Verschrikte hen door bliksemschicht op schichten,
De diepste kolk droogd’ op een ogenblik,
en ’t hart der aard’ ontblootte zich van schrik,
Wanneer Gij scholdt, Uw adem, fel ontstoken,
Deed dus, o HEER’, en land en water roken.
Hij zond mij hulp, Hij nam mij, op mijn beê,
En trok mij uit een grote jammerzee.

6

Ik werd verlost van ’s vijands legerscharen,
En ’s haters hand, wijl zij te machtig waren.
Men viel mij aan ten dage van mijn smart,
Maar toen was God het steunsel van mijn hart.
Hij trok mij uit, en bracht m’ in ruimer wegen.
Want Hij had lust aan mij, Zijn knecht, gekregen.
De HEERvergold mijn onschuld naar het recht,
En schonk mij ’t loon, den reinen toegezegd.

7

Want ’s HEEREN weg heb ik getrouw bewandeld,
En niet godd’loos met mijnen God gehandeld.
Ik hield gestaag Zijn rechten in het oog,
Terwijl Zijn wet mijn ziel tot deugd bewoog.
Ik werd oprecht en vroom bij Hem bevonden,
Ik wachtte mij zorgvuldig van mijn zonden.
Dies liet mij God ook naar mijn recht geschiên,
En heeft in gunst mijn onschuld aangezien.

8

Hun zijt Gij goed, die goedertieren hand’len;
Oprecht bij hen, die in oprechtheid wand’len.
Gij houdt U rein bij hen, die rein zijn, maar
Verkeerden toont Gij U een Worstelaar.
Want Gij verlost het volk, door druk gebogen,
Maar werpt ter neer, die groot zijn in hun ogen.
Door U, o HEER’, geeft mijne lamp haar licht.
Mijn God verdrijft den nacht uit mijn gezicht.

9

Ik kan met U door sterke benden dringen;
Met mijnen God zelfs over muren springen.
Des HEEREN weg is gans volmaakt en recht,
Doorlouterd, rein en trouw al wat Hij zegt.
Hij is een schild en Schutsheer voor den vrome,
Voor wie tot Hem de toevlucht heeft genomen,
Wie is een God, als Hij, in tegenheên?
Wie is een rots, dan onze God alleen?

10

’t Is God, die mij met sterkte wil omgorden;
Hij doet mijn weg volkomen effen worden.
Maakt, dat mijn voet als die der hinden snelt,
Terwijl Hij mij op mijne hoogten stelt,
Hij leert mijn hand heldhaftig orelogen.
Mijn strijdbaar’ arm verbreekt zelfs stalen bogen,
Mij gaaft G’ Uw schild, Uw hand heeft mij gesterkt.
Uw goedheid heeft mijn grootheid uitgewerkt.

11

Mijn voet hebt Gij doen in de ruimte treden;
Mijn gang werd vast, ik ben niet uitgegleden.
De vijand week; ik volgd’, en trof hem aan,
En keerde niet, tot ik hem had verdaan.
Mijn spies doorstak al wie mij tegenstonden,
Zodat zij zich niet meer herstellen konden.
Dus zag ik door Uw bijstand hen verplet,
En mijnen voet hun op den nek gezet.

12

Gij hebt mij, HEER’, met kracht omgord tot strijden.
Mijn vijand moest, vernederd, straffen lijden.
Hij vlood vol schrik, wijl hij geen kracht behield;
Mijn hater werd door mijne hand vernield.
Zij riepen wel, maar zonder hulp te krijgen.
Zelfs tot den HEER’, maar Hij vond goed te zwijgen,
Toen heb ik hen als stof vergruisd, verjaagd,
En als het slijk der straten weggevaagd.

13

Gij hebt mij uit den twist des volks verheven,
En tot een hoofd den heidenen gegeven.
Ik stelde ’t volk, mij onbekend, de wet;
Zo ras ik sprak, werd op mijn wil gelet.
De vreemde zelfs zag mij vol schrik naar d’ ogen,
Lag voor mijn troon geveinsd’lijk neergebogen.
Zij vielen neer, zij sidderden van schrik,
In burg en slot, op ieder ogenblik.

14

Zo leeft de HEER’, mijn rotssteen zij geprezen;
De God mijns heils moet steeds verheerlijkt wezen;
Die God, die mij volkomen wraak verschaft,
En volk op volk mij onderwerpt en straft,
Die mij verlost uit mijns vervolgers handen;
Die mij verhoogt, mijn vijand slaat in banden.
Ja, Gij verhoogt mij boven al ’t geweld,
Daar G’ op den troon van roem en eer mij stelt.

15

Daarom, o HEER’, zal ik U eer bewijzen,
Bij ’t heidendom Uw Naam eerbiedig prijzen,
Met psalmgezang, daar ’t hart door wordt geraakt,
Hij heeft het heil Zijns konings groot gemaakt;
Hij wil Zijn gunst aan Zijn gezalfde schenken;
Aan David en zijn nakroost eeuwig denken.

WDogMQpUOiBQc2FsbSAxODoxCk06IEMKTDogMS80CkM6IGh5cG8tYWVvbGlzY2gKUzogwqkgMjAyMiAtIGxpdHVyZ2llLm51ClE6IDE0MAolJU1JREkgcHJvZ3JhbSAxOApLOiBHbQpHMiBCMiBCMiBBIEEgQiBjIGQgYyBCMiBBMiB6MiB8Cnc64oCZa35CZS10cm91dyBvcCBHb2QsIEhpaiBpcyBtaWpuIHNjaGlsZCBpbn7igJl0IHN0cmlqLWRlbiwNCkYyIEcgQiBBMiBjMiBCIEIgQSBHIEEyIEcyIHoyIHwKdzpEZSBob29ybiBtaWpucyBoZWlscywgbWlqbiBob29nIHZlci10cmVrIGluIGxpai1kZW4sDQpHMiBCIEIgQTIgRzIgRiBHIEYgRSBEMiB6MiB8Cnc64oCZa35BYW4tcmllcCBkZW4gSEVFUuKAmSwgV2llbnMgbG9mIG1pam4gaGFycCB2ZXItbWVsZHQsDQpEMiBGIEYgRzIgQjIgQSBHIEcgXkYgRzIgejIgfAp3OkVuIHdlcmQgdmVyLWxvc3QgdmFuIOKAmXN+dmlqLWFuZHMgYm9vcyBnZS13ZWxkLA0KZDIgYyBCIEEyIEYyIEcgQSBCIGQgYzIgQjIgejIgfAp3OkRlIGRvb2QgYnJhY2h0IG1paiwgZ2UtYm9laWQsIGluIG5hLXJlIHN0cmUta2VuLA0KQjIgQSBHIGMyIGQyIGMgQiBBIEcgQTIgRzIgejIgfAp3OkJpaiBCZS1saS1hbHMgdmVyLXNjaHJpay1rZS1saWota2UgYmUta2VuLg0KQjIgQSBHIEYyIEcyIEYgRyBGIEUgRDIgejIgfAp3OkVlbiBoZWwtc2UgYmFuZCB3YXMgb20gbWlqbiBoZXVwIGdlLWhlY2h0LA0KRjIgRyBBIEIyIGMyIEIgQiBBIEEgRzIgejIgfF0KdzpFbiBkb29yIGRlbiBkb29kIG1paiBzdHJpayBvcCBzdHJpayBnZS1sZWdkLgo=

Onberijmde versie Psalm 18:1-51 (HSV) Bijbelvertaling aanpassen

  1. Voor de koorleider, een psalm van de dienaar van de HEERE, van David, die de woorden van dit lied tot de HEERE gesproken heeft, op de dag waarop de HEERE hem gered had uit de hand van al zijn vijanden en uit de hand van Saul.
  2. Hij zei:
    Ik heb U hartelijk lief, HEERE, mijn sterkte.
  3. De HEERE is mijn rots en mijn burcht en mijn Bevrijder,
    mijn God, mijn rots, tot Wie ik de toevlucht neem,
    mijn schild en de hoorn van mijn heil, mijn veilige vesting.
  4. Ik riep de HEERE aan, Die te prijzen is,
    en werd verlost van mijn vijanden.
  5. Banden van de dood hadden mij omvangen,
    beken van verderf joegen mij angst aan.
  6. Banden van het graf omringden mij,
    valstrikken van de dood bedreigden mij.
  7. In mijn nood riep ik de HEERE aan,
    ik riep tot mijn God;
    Hij hoorde mijn stem vanuit Zijn paleis,
    mijn hulpgeroep voor Zijn aangezicht kwam in Zijn oren.
  8. Toen daverde en beefde de aarde,
    de fundamenten van de bergen sidderden en daverden,
    omdat Hij in toorn ontstoken was.
  9. Rook steeg op uit Zijn neus
    en vuur uit Zijn mond verteerde.
    Kolen werden daardoor aangestoken.
  10. Hij boog de hemel en daalde neer,
    een donkere wolk was onder Zijn voeten.
  11. Hij reed op een cherub en vloog,
    ja, Hij zweefde snel op de vleugels van de wind.
  12. Hij maakte duisternis tot Zijn schuilplaats,
    om Hem heen was Zijn tent: duistere wateren, donkere wolken.
  13. Door de lichtglans, die vóór Hem was, dreven Zijn wolken weg.
    Hagel en vurige kolen!
  14. De HEERE deed het in de hemel donderen,
    de Allerhoogste liet Zijn stem klinken: hagel en vurige kolen.
  15. Hij schoot Zijn pijlen af en verspreidde hen,
    Hij slingerde de bliksemflitsen en bracht hen in verwarring.
  16. De waterstromen werden zichtbaar,
    de fundamenten van de wereld werden blootgelegd
    door Uw bestraffing, HEERE,
    door het blazen van de adem uit Uw neus.
  17. Hij stak Zijn hand uit van omhoog, Hij greep mij,
    Hij trok mij op uit grote wateren.
  18. Hij redde mij van mijn sterke vijand
    en van wie mij haatten, omdat zij machtiger waren dan ik.
  19. Zij hadden mij bedreigd op de dag van mijn ondergang,
    maar de HEERE was mij tot steun.
  20. Hij leidde mij uit in de ruimte, Hij redde mij,
    want Hij was mij genegen.
  21. De HEERE vergold mij naar mijn gerechtigheid;
    Hij gaf mij loon naar de reinheid van mijn handen.
  22. Want ik heb mij aan de wegen van de HEERE gehouden,
    ik ben van mijn God niet goddeloos afgeweken.
  23. Want al Zijn bepalingen hield ik voor ogen,
    Zijn verordeningen deed ik niet van mij weg,
  24. maar ik was oprecht voor Hem,
    ik was op mijn hoede voor mijn ongerechtigheid.
  25. Daarom gaf de HEERE mij naar mijn gerechtigheid,
    naar de reinheid van mijn handen vóór Zijn ogen.
  26. Tegenover de goedertierene toont U Zich goedertieren,
    tegenover de oprechte man oprecht.
  27. Tegenover de reine toont U Zich rein,
    maar tegenover de slinkse toont U Zich een Strijder.
  28. Want Ú verlost het ellendige volk,
    maar de hoogmoedige ogen vernedert U.
  29. Want Ú doet mijn lamp schijnen, HEERE;
    mijn God doet mijn duisternis opklaren.
  30. Want met U ren ik door een legerbende,
    met mijn God spring ik over een muur.
  31. Gods weg is volmaakt,
    het woord van de HEERE is gelouterd,
    Hij is een schild voor allen die tot Hem de toevlucht nemen.
  32. Want wie is God, behalve de HEERE?
    Wie is een rots dan alleen onze God?
  33. Het is God Die mij met kracht omgordt;
    Hij heeft mijn weg volkomen gemaakt.
  34. Hij maakt mijn voeten als die van hinden
    en doet mij op mijn hoogten staan.
  35. Hij oefent mijn handen voor de strijd
    en leert mijn armen een bronzen boog spannen.
  36. Ook hebt U mij het schild van Uw heil gegeven,
    Uw rechterhand heeft mij ondersteund,
    Uw zachtmoedigheid heeft mij groot gemaakt.
  37. U hebt mijn voetstappen onder mij ruimte gegeven,
    mijn enkels hebben niet gewankeld.
  38. Ik vervolgde mijn vijanden en haalde hen in;
    ik keerde niet terug, totdat ik hen vernietigd had.
  39. Ik verpletterde hen, zodat zij niet meer konden opstaan;
    zij vielen onder mijn voeten.
  40. Want U omgordde mij met kracht voor de strijd;
    U deed hen die tegen mij opstonden, onder mij neerbukken.
  41. Mijn vijanden, die deed U voor mij op de vlucht slaan,
    wie mij haatten, die bracht ik om.
  42. Zij riepen, maar er was geen verlosser;
    tot de HEERE, maar Hij antwoordde hun niet.
  43. Toen vergruisde ik hen als stof voor de wind,
    ik ruimde hen weg als slijk van de straat.
  44. U hebt mij bevrijd van de aanklachten van het volk;
    U hebt mij aangesteld tot hoofd van de heidenvolken;
    het volk dat ik niet kende, heeft mij gediend.
  45. Zodra hun oor van mij hoorde, hebben zij mij gehoorzaamd.
    Vreemdelingen veinsden zich aan mij te onderwerpen.
  46. Vreemdelingen zijn bezweken
    en kwamen sidderend uit hun burchten.
  47. De HEERE leeft, en geloofd zij mijn rots,
    geroemd zij de God van mijn heil!
  48. U bent de God Die mij volkomen wraak geeft
    en volken aan mij onderwerpt,
  49. Die mij bevrijdt van mijn vijanden;
    ja, U verheft mij boven hen die tegen mij opstaan,
    U redt mij van de man van geweld.
  50. Daarom zal ik U, HEERE, loven onder de heidenvolken,
    voor Uw Naam zal ik psalmen zingen.
  51. Hij schenkt Zijn koning grote overwinningen
    en bewijst goedertierenheid aan Zijn gezalfde,
    aan David en zijn nageslacht tot in eeuwigheid.

Dichter:

David

Samenvatting:

Een lied dat David tot God gesproken heeft uit dankbaarheid, nadat hij was verlost van al zijn vijanden (2 Sam. 22). Davids leven liep gevaar, maar God redde hem en gaf hem de overwinning.

Deze website is nog in ontwikkeling

Momenteel is deze website in bèta-versie beschikbaar. U kunt al wel gebruik maken van deze website. In de komende maanden worden moeilijke en verouderde woorden (in de psalmberijming van 1773 en de klassieke liturgische formulieren) voorzien van uitleg. Help mee en ondersteun deze werkzaamheden.

Psalmen: 43 van 162
Formulieren: 0 van 8
Instrumentorgel
Zangwijzeritmisch
Snelheid100
BijbelvertalingHSV
Tekst16